Wróć do listy
 

RÓŻNE RODZAJE WŁÓKIEN MIĘŚNIOWYCH

RÓŻNE RODZAJE WŁÓKIEN MIĘŚNIOWYCH Jeśli starasz się skutecznie zmienić kształt swoich mięśni, musisz wiedzieć co nieco na ich temat. Poza wiedzą jak je trenować, musisz wiedzieć jakie typy mięśni rzeczywiście trenujesz. Dzięki temu będziesz mógł lepiej dostosować trening do specyficznych wymagań danych mięśni.


Rodzaje mięśni
Włókna mięśniowe
Tkanka mięśniowa składa się z włókien, które są wysoce wyspecjalizowane dla aktywnego wytwarzania siły skurczu mięśni. Tkanka mięśniowa zapewnia ruch, utrzymanie pozycji, a także produkuje ciepło. Na podstawie pewnych cech strukturalnych i funkcjonalnych możemy podzielić mięśnie na trzy rodzaje: mięśnie sercowe, gładkie i szkieletowe.

Mięsień sercowy
Tkanka mięśnia sercowego stanowi znaczną część ścian serca. Podobnie jak tkanka mięśni szkieletowych, jest to mięsień prążkowany, lecz w przeciwieństwie do nich, kurcze mięśnia sercowego zwykle nie zależą od naszej świadomej kontroli i klasyfikowane są jako mimowolne.

Mięśnie gładkie
Ten typ tkanki buduje ścianki naczyń krwionośnych, żołądka, jelit i pęcherza. Gładkie włókna mięśniowe kurczą się zazwyczaj mimowolnie. Podobnie jak tkanka mięśnia sercowego, tkanka mięśniowa gładka może ulec zjawisku hipertrofii (może wzrastać).

Mięśnie szkieletowe
Tkanka mięśniowa szkieletowa łączy się bezpośrednio z naszymi kościami. Jest to tkanka poprzecznie prążkowana, czyli włókna zbudowane są z silnie wydłużonych walcowatych komórek, zawierających wiele położonych obwodowo jąder. Mięśnie szkieletowe można napinać lub rozluźniać świadomie.

Poszczególne mięśnie szkieletowe nie są identyczne w strukturze ani funkcjach. Na przykład włókna mięśni szkieletowych mają różną barwę, w zależności od zawartości mioglobiny. Włókna mięśni szkieletowych również kurczą się z różną szybkością, w zależności od ich zdolności rozbijania ATP. Włókna kurczące się szybciej mają większą zdolność rozbijania ATP. Ponadto, włókna mięśni szkieletowych ulegają zmianom w odniesieniu do procesów metabolicznych różnią się w zakresie procesów metabolicznych, które wykorzystują do wytwarzania ATP, oraz w zakresie wytrzymałości. Na podstawie różnych cech strukturalnych i funkcjonalnych, włókna mięśni szkieletowych podzielone zostały na trzy typy: włókna typu I, włókna typu II A oraz typu II B.

Włókna typu I
Włókna te, zwane również wolnokurczliwymi, zawierają duże ilości mioglobiny, dużo mitochondriów i naczyń włosowatych. Włókna typu I są czerwone, rozbijają ATP w wolnym tempie, mają małą szybkość skurczu, są bardzo odporne na zmęczenie i mają wysoką zdolność do generowania ATP w oksydacyjnych procesach metabolicznych. Włókna te trenowane są przez maratończyków i innych sportowców wytrzymałościowych, którzy uprawiają swoje dyscypliny w spokojnym tempie lecz przez długi czas lub dystans.

Włókna typu II A
Włókna szybkokurczliwe, zawierają bardzo duże ilości mioglobiny, bardzo dużo mitochondriów i naczyń włosowatych. Włókna tego typu mają bardzo wysoką zdolność generowania ATP przez oksydacyjne procesy metaboliczne, rozbijają ATP w bardzo szybkim tempie, a także mają dużą szybkość skurczu i są odporne na zmęczenie. We włóknach typu II A zachodzą przemiany metaboliczne tlenowo-beztlenowe.

Włókna typu II B
Są to również włókna szybkokurczliwe, zawierają małą ilość mioglobiny, mitochondriów i stosunkowo niewiele naczyń włosowatych, lecz dużo glikogenu. Włókna tego typu są białe, dostosowane do generowania ATP w beztlenowych procesach metabolicznych, przez co nie są w stanie pracować z dużą intensywnością przez dłuższy czas – podatne na zmęczenie. Dysponują również dużą szybkością skurczu.

Włókna typu II, zarówno A jak i B znajdują zastosowanie przede wszystkim w sportach szybkościowych i siłowych, jak sprinty czy podnoszenie ciężarów, gdzie w krótkim czasie są w stanie wygenerować dużą ilość mocy. Przeważająca ilość włókien typu II B sprawia, że przy większych intensywnościach wysiłku fizycznego mięśnie szkieletowe praktycznie zawsze pracują w środowisku anaerobowym.